“เธอทำงานอะไรเหรอ?“
“ไม่ได้ทำงานอะไร ฉันเป็นแม่บ้าน“

ลองสังเกตหน้าตาคนที่ได้รับคำตอบ?? แต่ละคนทำหน้าทำตาแปลกๆ
ดูถูกก็ไม่เชิง เฮอ….หารู้ไม่….แม่บ้านนั่นหน่ะ
จริงๆแล้วก็ CEO (Chift Executive Officer) ดีดีนี่เอง!! 

ในอิสลาม…เราทราบดีว่า ผู้หญิงและผู้ชายมีค่าเท่าเทียมกันในแง่ของ
อีหม่านและการศรัทธาแต่ทั้งคู่ไม่เหมือนกันในแง่ของสริระ
ทำให้หน้าที่ความรับผิดชอบต่างๆไม่เหมือนกัน 


“If any do deeds of righteousness, - be they male or femail – and have faith,
they will enter Heaven, and not the least injustice will be done to them.“
(Al-Quran 4:124)

“และผู้ใดกระทำส่วนที่เป็นความดีงามทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นเพศชาย
หรือ เพศหญิงก็ตาม โดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธาแล้วไซร้ ชนเหล่านี้แหละจะได้เข้าสวรรค์
โดยที่พวกเขาจะไม่ถูกอธรรมเลยแม้แต่น้อย“ (Al-Quran 4:124)

We are equal but we are not the same! 

จริงๆ เรื่องนี้ ใช่ว่าจะได้รับการปฏิเสธจากโลกตะวันตกเสียทีเดียว
เช่น ในโอลิมปิก …ไม่มีกีฬาซักประเภท ที่เค้าจะจัดให้ผู้ชายแข่งกับผู้หญิง
แสดงว่าเค้ายังเห็นอยู่ว่า มันไม่เหมือนกัน แต่โดยทั่วไป

สาวๆในโลกตะวันตก เมื่อไม่มีเรื่องพระเจ้าเข้ามาเกี่ยวข้อง
เค้าไม่รู้จะเอามาตรฐานไหนวัดว่าผู้หญิงคนไหนมีค่าแค่ไหน อย่างไร…

ในเมื่อเค้าเสียมาตรฐานที่พระเจ้าให้มา …มองซ้ายมองขวา
ก็ไม่เจออะไร มาตรฐานเดียวที่เหลืออยู่คือ “ผู้ชาย“ 

ไปๆมาๆ กลายเป็นว่าการที่เธอจะได้รับการยอมรับในสังคม
มีหน้ามีตาในสังคมได้นั้น เธอต้องทำอย่างที่ผู้ชายทำ…
   ผู้ชายตัดผมสั้น เธอต้องตัดด้วย
   ผู้ชายแต่งตัวอย่างไร เธอต้องมีสิทธิแต่งตัวอย่างนั้นด้วย
   ผู้ชายทำงานอะไร เธอต้องทำด้วย
   ผู้ชายมีโอกาสร่วมออกรบ เธอจะไปด้วย
   ฯลฯ

ผู้หญิงต้องการทำทุกอย่างให้เหมือนผู้ชาย…
เพราะนั่น เป็นสิ่งที่เธอเค้าใจว่าเป็น มาตรฐาน ที่เธอควรจะเปรียบเทียบ 

She wanted these things for no other reason than because the "standard" had it.